In a manner of speaking

In 3 delen. Veel te lang. En behoorlijk saai. Maar vooral voor mijzelve: eindelijk uitgeschreven geraakt…

Het paswoord is hetzelfde gebleven. Zou u dat nog willen, vraag gerust hier of op lieveberckmoes@hotmail.com.

7 Comments

  1. Anna
    16:44 on November 4th, 2010

    Amai Lieve, gij zijt een sterke dame vind ik.
    En uw verhaal in drie delen is niet te lang en allesbehalve saai.
    ‘t Was weer bleitinge hier…
    Dat UZ, daar had ik al wel een vermoeden van, maar ‘k schrik toch van het hoge “fabrieks”gehalte.

  2. Ik ben toch wel een beetje heel curieus, dus als ik het ook mag lezen… graag!

  3. Ilse
    20:34 on November 4th, 2010

    Ik volg je blog nu al een tijdje en als je er niet mee inzit, zou ik ook graag meelezen…

  4. floor
    21:17 on November 4th, 2010

    ook graag een wachtwoordje voor mij, dankjewel!

  5. Evalou
    21:19 on November 4th, 2010

    Absoluut niet saai, integendeel zelfs. Moet ongelofelijk moeilijke tijd geweest zijn voor jullie. Super dat jullie het nu vele beter stellen en hopelijk kan je nu wel genieten van de minibabytijd..

  6. Meiske moest ik kunnen ik gaf u ne hele dikke troostende knuffel! Ik kan me niet inbeelden hoe ik in dergelijke situaties zou gereageerd hebben. En het zo nog neerschrijven… chapeau!

  7. Kaat
    16:12 on November 5th, 2010

    Hey Lieve,

    Nu ik zelf een bevalling achter de rug heb, durf ik het aan om jouw bevalingsverhaal ook te lezen…
    Kan je mij alsjeblieft het paswoord bezorgen?
    Dank je wel!

    Kaat